25 بهمن 97

بدترین حسی که ادمی میوانه دچارش بشه بیم و امیده - امیدواری که نا امیدی میشه و نا امیدی که حس میکنی تموم نمیشه ...

این حس این روزهای ما برای کار همسر جان و این اینقدر فشار این مساله زیاده که به نوعی زندگی مون رو گم کردیم و این فشار با استرس دکترا یکی شده

پسر بچاره دو نصفه شب میخوابه ...شش بیدار میشه باز میخوانه تا 8یکم میخوابه دوباره درس میخوانه و امروز 11 روزه جز یک بار برای خونه ی مامانم از خونه بیرون نرفته .

دلم برای اون میسوزه ...دلم برای خودم میسوزه ...

منتظر یه اتفاق خوبیم ... به قول معروف به یه اتفاق خوب نیازمندیم !

این وسط هدفونم نابود شد - لب تاب داغون شد و مجبور شدم 300 تومن خرج این دو عزیز بزرگوار کنم !

امروز هم باید برای کنکور خودم ثبت نام کنم که اونم 70 تومن میشه

اصلن تمام تئوری های خرید های عیدم پر !

+دلم گرفته و دل نازک شدم ...سریع بغضم می ترکه ... از اون دختر قدرتمند هیچی نمونده حتی دیگه روحیه تظاهر ندارم و ولی من باز احیاش میکنم و این وسط کتاب یک عاشقانه ی ارام نادر ابراهیمی رو گرفتم برای خواندن . دیروز هم یه اهنگ خیلی خوشگل همی یافتم اینجا برات میگذارم ...دعا کن زودتر بگذره ...

اهنگ شادمهر - سفر